O Smith καταφέρε να απογυμνώσει τον ήχο των Cure.

«Ήξερα ακριβώς τι ήθελα να κάνω με το Seventeen Seconds. Ήξερα ακριβώς πως ήθελα να ακούγεται και δεν ήθελα να ανακατευτεί κανείς με αυτό. Οποιοσδήποτε ήθελε να παίξει περισσότερες από μία νότες στο πιάνο, μπορούσε να πάει να το κάνει αλλού»

Robert Smith

Τον Νοέμβριο του 1979 κι ενώ ο Smith είχε ήδη ξεκινήσει να γράφει καινούργια τραγούδια, προστέθηκε άλλο ένα μέλος. Ήταν ο κιμπορντίστας Matthieu Hartley. Ο Gallup και ο Hartley έπαιζαν από πριν μαζί σε ένα συγκρότημα με το όνομα Magspies. 

Ο Smith δεν είχε ιδέα για το πόσο χρήσιμες θα ήταν η μελωδικές γραμμές του συνθεσάιζερ. Όμως, όπως αποδείχτηκε, θα είχε τελικά αντίκτυπο στην μελλοντική ηχητική κατεύθυνση των Cure. 

Το Korg Duophonic , που χρησιμοποιούσε ο Matthieu, ήταν το τέλειο μηχάνημα διότι ήταν αδύνατον να παίξει περισσότερες από δύο νότες μαζί. Σε συνδυασμό με το μονότονο και πένθιμο παίξιμο του Gallup στο μπάσο, ο Smith κατάφερε να απογυμνώσει τον ήχο των Cure. 

Στις 16 Νοεμβρίου, είναι η πρεμιέρα της περιοδείας τους με το όνομα Future Pastimes.

 Όσο  προχωρούσε η περιοδεία, οι τετραμελής πλέον Cure, ακούγονταν όπως ένα «κανονικό» group. 

Ο Smith αποκτούσε περισσότερη αυτοπεποίθηση ως frontman ενώ ο Gallup έδινε την εικόνα ενός λιγότερο μαστουρωμένου Sid Vicious. Στο σετ της περιοδείας τους εξακολουθούσαν να περιλαμβάνουν τραγούδια από το “Three Imaginary Boys” αλλά έπαιζαν και κάποια νεότερα όπως το “Play for today”, “A forest”, ”M”, “Seventeen seconds”. 

Οι Cure είχαν πλέον ζήτηση και στην Ευρώπη. Έδωσαν 11 συναυλίες μεταξύ άλλων στο Άμστερνταμ, Αϊτχόφεν και Παρίσι. Το Ιανουάριο του 1980 μπαίνουν στο στούντιο μαζί με τον Mike Hedges για να αρχίσουν να ετοιμάζουν το δεύτερο άλμπουμ τους. 

Οι Cure είχαν δουλέψει ήδη τα τραγούδια και ήταν έτοιμοι πριν μπουν στο στούντιο. Έτσι η ηχογράφησή τους, διήρκεσε μόλις 7 ημέρες. Από αυτόν τον δίσκο, και μετά, ο Smith θα ασχολούνταν όλο και περισσότερο με την παραγωγή των άλμπουμ τους. Στις 8 Απριλίου κυκλοφορούν σε single το “A Forest” με το “Another journey by train” στην Β’ πλευρά που ήταν μια ορχηστρική εκτέλεση του “Jumping someone else’s train”. 

Οι κριτικές ήταν ανάμικτες αλλά η απήχηση του “A Forest” ήταν εξαιρετική. Επίσης το 1980 κυκλοφόρησε στην Αυστραλία και στην Νέα Ζηλανδία το single “Boys don’t cry”  με το “10:15 Saturday Night” στην πίσω πλευρά. 

Το Φεβρουάριο του 1980 κυκλοφορεί στην Βόρειο Αμερική, το άλμπουμ “Three imaginary boys” αλλά με νέο εξώφυλλο και με τον τίτλο “Boys don’t cry”. Το άλμπουμ συμπεριλάμβανε οκτώ τραγούδια του “Three imaginary boys” και μαζί το “Killing an Arab”, “Boys don’t cry”, “Jumping someone else’s train”, “Plastic passion”, και “World war”. Ο Parry προγραμματίζει την πρώτη περιοδεία του συγκροτήματος στην Αμερική. Από τις 10 Απριλίου μέχρι τις 20 Απριλίου έπαιξαν κυρίως σε πόλεις των ανατολικών πολιτειών. Πίστευε πως λόγω του κολεγιακού ραδιοφώνου θα είχαν περισσότερη απήχηση. Στις 24 Απριλίου, οι Cure δέχονται πρόταση να εμφανιστούν στο “Top of the Pops”. 

Το group συνέχιζε να δίνει συναυλίες και το “A Forest” είχε φτάσει στο νούμερο 31 του βρετανικού chart. Οι κριτικές για το “Seventeen Seconds” ήταν καλές αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Υπήρχε η αίσθηση πως περιμένουν να δουν μελλοντικά από τους Cure, καλύτερα πράγματα. 

Στις 18 Μαΐου του 1980, ο Ian Curtis frontman των Joy Division, αυτοκτονεί. Κάποια χρόνια αργότερα ο Smith θα δήλωνε «Θυμάμαι να ακούω το Closer για πρώτη φορά και να σκέφτομαι “Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μπορώ να κάνω ποτέ κάτι τόσο δυνατό όσο αυτό” . 

Πίστευα ότι έπρεπε να αυτοκτονήσω για να κάνω έναν πειστικό δίσκο». Μετά την τελευταία τους συναυλία στην Βρετανία, οι Cure διασχίζουν το στενό της Μάγχης για μία ευρωπαϊκή περιοδεία. 

Πρώτη στάση στην Γαλλία μαζί με τους Clash και UFO σε ένα φεστιβάλ το οποίο κατέληξε σε ταραχές και δακρυγόνα. Όσο συνέχιζε αυτή η κουραστική περιοδεία, ο Smith και ο Gallup βρήκαν διέξοδο σε ναρκωτικές ουσίες για να αντιμετωπίσουν την κακή διάθεσή τους. Όταν φτάνουν στις 24 Ιουλίου στην Νέα Ζηλανδία για την πρώτη τους εμφάνιση, η κούραση του δρόμου ήταν αισθητή. Ακολούθησε η Αυστραλία δίνοντας 24 συναυλίες . 

Η κούραση όλο και μεγάλωνε φέρνοντας εκνευρισμό ανάμεσα στα μέλη του group. Η τελευταία τους συναυλία έγινε στην Στοκχόλμη στις 30 Αυγούστου. . Από τον Μάρτιο εως τον Νοέμβριο, είχαν δώσει περισσότερες από 80 συναυλίες.  Ο Hartley δεν άντεχε αυτόν τον ρυθμό. Είχε κουραστεί πολύ από την περιοδεία. Έτσι με την επιστροφή τους στην Αγγλία, δήλωσε στον Smith πως δεν μπορεί να συνεχίσει άλλο με το group.

Προσέξτε το πρώτο τραγούδι. Παίζουν την μουσική από το “A Forest” αλλά ο Smith τραγουδάει το “At Night”. Γιατί;;; Cure είναι αυτοί και άντε να βγάλεις άκρη…


George Melisargos

Don’t Stop Here

More To Explore

BRIAN DALTON – νέο single “The Follower”

Γεννημένος στη μικρή πόλη Chaffee του Missouri των ΗΠΑ, ο Brian Dalton είναι ένας τραγουδιστής rock/pop που το πάθος του για τη μουσική ήταν παντοδύναμο από πολύ

Fragment Soul – άλμπουμ “Axiom of Choice”

Το ντεμπούτο άλμπουμ των Fragment Soul, με τίτλο Axiom of Choice είναι διαθέσιμo για streaming. Συμμετέχει η  Heike Langhans (Draconian) και Guest ο Egan O’Rourke (Daylight Dies) is out now! Progressive metal από έναν θλιβερό κόσμο. Μια γλυκιά μελαγχολία με μια ματιά ελπίδας μέσα