DESERT NEAR THE END – album “Of Fire And Stars” δισκοκριτική.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on telegram
Telegram

 Στην τέταρτη αισίως ολοκληρωμένη δουλειά τους οι Αθηναίοι Power/Thrashers Desert Near the End παρουσιάζουν ένα συμπαγές σαν γρανίτη έργο που κυριολεκτικά σε αρπάζει με την πρώτη νότα από τα μούτρα και σε ρίχνει ταυτόχρονα στους πιο σκοτεινούς και εσωτερικούς κόσμους των σκέψεων, των φόβων και των επιθυμιών σου, αλλά και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του σύμπαντος για να ανακαλύψεις ότι τελικά δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσά τους.

Πρόκειται για μια πολύ καλά δουλεμένη μπάντα με αρκετά μεγάλη εμπειρία στο σανίδι (βλ. support σε σχήματα θρύλους όπως Primordial, Wolfheart, Flotsam & Jetsam, The Agonist, Metal Church), αλλά και με συναυλιακή εμπειρία στο εξωτερικό. Τα παιδιά φαίνεται ότι είναι γνώστες και έχουν ακούσει πολλή μουσική, όπως και ότι είναι κατασταλαγμένα και ξέρουν τι θέλουν από τον ήχο, τις συνθέσεις και την παραγωγή τους.

Έτσι, λοιπόν, στο Of Fire and Stars παρουσιάζουν 9 ιδιαίτερα καλοδουλεμένες συνθέσεις που εκτός από τις σαφείς αναφορές στον heavy/power metal ήχο και κυρίως στην πιο μελωδική εκδοχή των Iced Earth, Blind Guardian, και στο τευτονικό thrash των Kreator, μπολιάζεται με μια αρκετά progressive διάθεση αλλά και με σαφή death και black περάσματα που αφήνουν το στίγμα τους έντονα.

Ο δίσκος είναι επηρεασμένος θεματικά από τις δυνάμεις της Φύσης και του Κόσμου, την επίδραση των Άστρων στην ανθρώπινη Ιστορία, την Τέχνη, τη Θρησκεία και την Επιστήμη ανά τους αιώνες. Πρόκειται για ένα πολυδαίδαλο έργο του οποίου το εκπληκτικό εξώφυλλο σε προιδεάζει και σε προσκαλεί στην απεραντοσύνη των Κόσμων, αλλα ταυτόχρονα πρόκειται και για ένα έργο που το απολαμβάνεις στην ολότητά του χωρίς να σε κουράζει σε κανένα σημείο, καθώς τα παιδιά έχουν άψογα μοιράσει το υλικό τους στο δίσκο.

Το υλικό είναι κτηνώδες, αλλά ταυτόχρονα μελωδικό, είναι βάρβαρο αλλά και με ευαισθησία όπου οι συνθέσεις το απαιτούν. Το σχήμα δεν επιδίδεται στις υπερ-ταχύτητες ούτε άλλου είδους επίδειξη ικανοτήτων, και ρυθμίζει άψογα τη ροή του δίσκου. Η εκτελεστική τους δεινότητα γίνεται αντιληπτή έτσι κι αλλιώς. Κομμάτια όπως τα A World Beyond, The Call Of The Stars, Light Long Dead δείχνουν το thrash πρόσωπο της μπάντας με τραχιά riffs, αλλά και ανίερη ατμόσφαρα. Από την άλλη κομμάτια όπως το Earth And Water τονίζουν την επική πλευρά του σχήματος με mid tempo, ογκώδη riffs και απαράμιλλη ομορφιά. Το single Throne Of Martyrdom εν πολλοίς συνοψίζει τον ήχο του σχήματος, ενώ τα The Final Frontier και Of Fire And Stars υπογραμμίζουν την ατμοσφαιρική διάθεση που έχει το σχήμα. 


Συνολικά, έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετική δουλειά από κάθε άποψη. Το σχήμα έχει αξιομνημόνευτες συνθέσεις που σου μένουν στο μυαλό για πολύ, παίζει εξαιρετική μουσική, έχει πολύ καλά φωνητικά για το είδος και φαίνεται να πατάει πάρα πολύ καλά στα πόδια του και να είναι έτοιμο για το επόμενο βήμα. 


Ευχόμαστε να είναι ένα ακόμα πιο μεγάλο βήμα από ό,τι το Of Fire and Stars που ομολογουμένως απολαύσαμε και είναι μια δουλειά που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα δουλειές ξένων σχημάτων του είδους. Το συστήνουμε ανεπιφύλακτα σε κάθε φίλο της καλής και σκεπτόμενης σκληρής μουσικής!

Peppy Panou